Archive for December, 2017

23/12/2017 Boven-Lhomme (Poix-Grupont)

Sunday, December 24th, 2017

Vaarders: Tiet, (grote) Peter, Jenny
Logistiek: Ludo
Waterstand: 60 cm peilschaal Forrieres (minimum 41 cm vereist)

Traject: Poix-Grupont (noodgedwongen uitgestapt)

Overgedragen boomversperringen: 9

Het plan die dag was om de Amblève te varen maar om logistieke redenen is het de Boven-Lhomme geworden. Deze stond hoger dan het minimum en leek dus een goede optie. Al vonden wij 60cm toch wat nipt en opteren we eerder voor een waterstand vanaf 70cm voor een vlotte afvaart.

De Boven-Lhomme is een prachtige en leuke rivier in een mooi landschap (beukenbos) en heeft hier en daar een klein vervalletje en wat tunnels. De trip ging van Poix tot Grupont.

In Grupont mag je NIET uitstappen maar na 9x overdragen had ons ploegje het wel gehad. Dus snel snel van de beek en in de camionette van Peter.

We besluiten:

  • Minimum waterstand is 70cm
  • Enkel varen als de rivier is opgekuist (bomen, beverdammen)
  • De Lhomme toch wat vaardigheden vereist, zoals:
    - steeds aandachtig blijven want achter elke bocht of in de tunnels kan een versperring zitten
    - elk mogelijk keerwater kunnen varen is een must
    - een boomversperring op de juiste manier kunnen passeren (niet twijfelen, kunnen vertrekken vanuit keerwater, zeer goede controle over boot)

En dat er zekerheden zijn! Het cafeetje aan de autostrade was open om al dat hout weg te spoelen! Tiet weer gelukkig na het zien van zijn Waalse vlam!

—-Jenny—-

Hoge Lesse 17/12/2017 (van Maissin tot Pont de Barbouillons)

Sunday, December 24th, 2017

Vaarders: Tiet, Jef, Paul, nieuwe-Dirk, Jenny, eco-Dirk, Sven
Logistiek: Ludo en Guido
Waterstand: 91 cm (minimum 70 cm vereist)

Zondag 17 december was het opnieuw verzamelen geblazen bij Ludo voor een afvaartje in de buurt van de Lesse. Tekende present als immer aanwezige chauffeurs om ons af te zetten: Ludo en Guido en als vaarders: Paul, Jef en Tiet, Jenny, Sven en Dirk (Fluid). Ecodirk zou ons later vervoegen.

Ludo was al danig in de kerstsfeer en had een heuse schaatsbaan voor de deur, Jenny had de nodige Jägermeister in de buurt. Zonder brokken echter naar de instap nabij Maissin (buiten de raclette van Sven langs de kant van de weg misschien), snel de boten afgeladen, omgekleed en na de nodige afspraken de afvaart begonnen.

Alle goeie dingen bestaan uit 3 zoals de hip hip hoera met je verjaardag of de boven-, midden beneden loop van elke Ardense beek of de 3 graden waarbij we telkens varen (onder of boven het vriespunt, dat laat ik in het midden). Zie ook naar de Boven-Lesse met 3 interessantere passages: de Boule d’Or, de Krokodil en dan iets wat achteraan op Jef rijmt…. (de Paul weet je dat haarfijn uit te leggen) en misschien is het (n)iemand opgevallen maar zo waren er in het gezelschap van zondag 17/12 ook 3 Dirken: Tielemans den ‘Tiet’, den EcoDirk en de (ondertussen niet meer zo) nieuwe Dirk die elk op hun manier de afvaart hebben gekruid. Veel keerwatertjes genomen en op techniek gespeeld aan een aantal passages. Verder geen verrassingen: Paul ‘vliegt’ overal door met zijn Prijon, Jef ‘speelt zich’ nog steeds overal door, Jenny als cameraspecialist met beelden vanop het water en Sven zit voortaan in zijn fauteuil te genieten met een glimlach tot achter zijn oren.

We konden de dag heerlijk afsluiten bij EcoDirk in Porcheresse met een traktatie van den Tiet, waarvoor nogmaals dank Tiet alsook voor de begeleiding.

Voor de adepten van statistieken en andere informatie hieronder wat er uit mijn horloge rolde nadien:

KAJAKKEN 17.12.2017 11:22

Hoogte vertrek: 313 m – hoogte aankomst: 238 m – hoogteverschil: 75m

Duur        Afstand   Gem snelheid    Max snelheid    Snelste km    Temp

2:29’28”  9,81 km   3,9 km/h            13,5 km/h          8,4 km/h        3° / 5°

—Dirk (Fluid)—

Middenloop van de Lesse, zondag 3 december 2017

Tuesday, December 5th, 2017

Logistieke do-it-all’s : Guido en Ludo

Vaarders : EcoDirk, den Tiet, Sven

Waterstand : ongeveer 12 kubieke meter/sec (het maximum is 14 kubieke meter/sec)

Onze ‘Ardennen-Motivator’ liet er geen gras over groeien. Nauwelijks waren we fysiek en mentaal hersteld van een afvaart van Nisramont naar Maboge op de Ourthe, of hij verstuurde reeds een volgende aankondiging : hij achtte het onontbeerlijk om de middenloop van de Lesse nog eens te bevaren, en vermits hij op kajakgebied quasi alwetend is, wist hij reeds op donderdag haarfijn in te schatten dat tegen zondag de derogatiestukken het water aan de lippen zou staan.

Ondanks een soort van massa-hysterie die reeds begon tijdens de mosselsouper, doken er toch slechts 2 die-hards op ten huize van onze voorzitter, die zondagochtend om 08.15 uur : de Ardennen-Motivator himself, en de aftredende Ardennen-Promotor. Le roi est mort, vive le roi!! De derde vaarder, EcoDirk zou de beide vaarders vervoegen aan de Pont des Barbouillons.

Hoe meer we de start naderden, hoe meer de temperatuur onder nul dook, en hoe meer vlokken sneeuw uit een dichtbewolkte hemel vielen! Uiteindelijk moesten we de laatste 10km uiterst omzichtig rijden door een bijna feeëriek landschap. Bizar, om de één of andere reden kwamen we zo goed als geen verkeer tegen! Niemand moest blijkbaar naar de boulangerie die ochtend! We begrepen er niks van, onze chauffeur was er niet treurig om, want zodoende moest hij zich enkel concentreren op het vermijden van slippertjes.

DSC_2673

En weerom wordt een Kajak-Axioma bevestigd : ‘Het aantal vaarders is bijna steeds gelijk aan de temperatuur in graden Celcius.’ 3 vaarders, voor minus 3,5 graden Celcius, ça cloppe quoi! Een warme oproep dus om zo snel als mogelijk nog eens met een tiental EKC’ers aan de start te staan. Normaal gezien zouden we dan om en bij de 10 graden Celcius moeten registreren (*). Onze voorzitter had zich dermate professioneel voorbereid op koukleumerij langs de krijtlijn, dat hij zijn dikste sokken van onder zijn matras gehaald had, zonder er mee rekening te houden dat hij daardoor niet meer in zijn botten zou geraken. Mits wat inventief gewriemel was hij uiteindelijk klaar om zijn logistieke/coachende/fotograferende taak op zich te nemen. Wat een luxe toch, zo’n EKC-afvaart!

(klik op de foto en dan nogmaals klikken om te vergroten)

Na twee superleuke uurtjes op het water, werd één traditie ontkracht, een andere traditie werd bevestigd : we moesten niet ellendig lang zoeken naar een open café, en, we werden weerom hartverwarmend ontvangen in Villa Porcheressa. De waard, onze EcoDirk, trakteerde ons op warm en gekoeld vocht, vergezeld van heerlijke hapjes! Konden we toch maar elk weekeinde zo’n sportief-culinair uitstapje maken.

Sven

(*) zolang een axioma geen theorie is, kunnen er aanzienlijke afwijkingen zijn