Archive for May, 2014

EKC op de Rafting Race Belgium – Mava 29maart 2014

Saturday, May 10th, 2014

link foto\’s

Enkele weken geleden mailde ik jullie met de uitnodiging voor de Rafting Race in Luik. De respons was matig, maar de dames van EKC laten zich niet gauw kennen en schreven zich in. Een team werd gevormd; Linda Geers, Karin Geers, Jenny Geers en An Clauwaert. Anne Janssens uit Waterproof Rafting Team werd onze reserve. Team EKC-ladies was een feit! De plekken werden als volgt ingevuld: Linda rechts voor, An links voor, Jenny rechts achter en Karin links achter.

Zaterdag 29 maart werden 3 disciplines gevaren, sprint, head2head en slalom. De downriver zou zondag doorgaan. Zelf was ik aanwezig om 8u in de ochtend, ik moest nl. ook varen met team Waterproof in de competitie. En dus kwam de rest van ons recreantenteam wat later… Intussen kregen alle ploegen de kans even in te varen en dus de “lijn” eens te testen op het water aan de Mava… Wij vonden dat niet echt nodig, dus onze opwarming en kennismaking met de raft bestond uit het… naar de start varen. Eenmaal daar werden we toch een beetje zenuwachtig, maar kom, we gingen voor de fun he! 3-2-1 en START! En toen waren we plots 6de van de 18 recreantenteams!

Ach, we doen nog steeds mee voor de fun, dat was de instelling bij de volgende race. Head2head… We kwamen aan de start te liggen met team “walen” en moesten als eerste over de finish om door te mogen naar de volgende battle. De enige tip die ik ons team gaf was; start is alles! Als we eerst weg zijn dan hebben we kans. En dus deden we dat. Hup, start en weg waren we, vlotjes gewonnen!
Op naar de 2de ronde, we gingen voor dezelfde tactiek, maar deze ploeg “homo’s” gaf zich niet zo snel gewonnen en dus moesten we nek aan nek strijden, de andere ploeg viel net voor ons van de eerste versnelling, maar… we bleven gaan! Nooit opgeven en gelukkig, want het andere team maakte foutjes… En toen gingen wij er, jawel, voorbij! Battle 2: gewonnen!
Battle 3, tegen 4 redelijk sterk uitziende mannen “Anne”. En maar uitdagen, en wij maar van antwoord dienen natuurlijk! We gingen ons niet laten doen he… Maar de start, tja, die mannen vlogen vlotter weg dan wij, dus was het achtervolgen geblazen en geen fouten maken. De druk lag hoog. Ze gingen ons voor, liepen wat uit en toen gilde Karin het hele spel bij elkaar uit frustratie! Maar we gaven ons niet gewonnen en bleven strijden tot de finish. Wij bleven een mooie lijn houden na het 2de verval, team “Anne” week af en kwam in het slopende keerwater terecht. Zij sleepten zich moeizaam verder en wij kwamen korter, en korter… En toen gingen we met 10cm verschil als eerste over de finish! Iedereen dood in de boot, maar zo gelukkig… We zaten in de finale!!!
Dit hadden we niet gedacht, de finale halen! Strijden voor plaats 1 of 2! En toen zagen we tegen wie; team “Waar is da feestje?”, met 2 Ekc-leden! Maarten Hofmans en Elisa, zijn vlam vormde met Arno Deleye en een vriend ook een team. En dus onze concurrentie! EKC versus… EKC!
De finale, aan de start spraken we af, gewoon een mooie lijn en goeie tijd. We zien wel. Maarten’s team schoot echter weg als een raket, dus we waren op achtervolgen aangewezen… Ze liepen uit, weg… En toen draaiden ze plots het keerwater in vlak na het 2de valletje. Ze lagen gewoon stil, te ploeteren en te vechten en wij liepen in! Helaas, net voor wij van de val gingen vaarden ze toch nog uit en weg waren ze… We verloren, maar gunnen onze clubgenoten zeker deze winst!!!

Na wat rust, drank en spijzen en druk overleg met onze trouwe supporters, was het tijd voor de slalom. Heerlijk om te varen, technisch, minder druk en oh zo leuk! Karin haar pijp was intussen uit, dus zij werd jurylid aan poortje 6 en 7. Anne Janssens nam haar plek in links achter, een positie waar zij nog nooit gezeten had. Er hingen 10 poortjes. De meeste haalbaar. Een poortje raken is 5sec straftijd, eentje missen 50sec. Dus een snelle tijd en alle poortjes varen levert winst op! Wij besloten geen risico te nemen met poortje 4 en 5, die hingen kort bij de wals en kon ons laten zwemmen en spartelen… Tactisch varen dus, en dat loonde, we haalden alle poortjes en redelijk vlot, 3de plek!
Slalom mag je 2 keer varen en wij wisten onze ranking niet toen we die 2de maal aan de start lagen… Het team voor ons wenste ons proficiat en wij: “waarom?”. “Ah, jullie zijn toch de EKC-ladies? Jullie zijn nu 3de…”. Tja, wij gingen nu eigenlijk risico nemen en alle poortjes varen, maar nu werden we toch een beetje competitief en wilden die 3de plek verzilveren… Dus werden dezelfde poortjes geschrapt en verbeterden we onze eerste tijd. De bronzen plak… was binnen!!!

Het werd dus een topweekend! De afwezigen hadden ongelijk. Gelukkig hadden wij 3 trouwe supporters die met volle teugen genoten hebben. Guido, Herman en Jules, jullie waren top!!! Die glimlachjes op jullie gezicht hebben ons doen strijden tot het laatst, en het was elke zweetdruppel waard. Heerlijk was het! Als damesteam zonder al te veel ervaring zo goed eindigen, dat hadden we nooit verwacht. Jammer dat we zondag niet meededen, waardoor we zakten naar de 10de plek in het klassement. Volgend jaar zijn we weer op post, en doen we alles mee tot het einde!

Jenny