Archive for December, 2011

Boven Amblève 29 december 2011

Thursday, December 29th, 2011

 Eindelijk moest er nog eens ontiegelijk vroeg verzameld worden aan de ons allen bekende ‘riante villa’ in de “chique côté” van Rumst. De ‘jonge krijgers’ die een woeste Ardeense beek het gehelmde hoofd zouden bieden, waren Jules, Guido, Jos, Dirk, Tim en ikke (1).
Voor de feilloze logistieke ondersteuning zorgde naar goede gewoonte onze voorzitter, ‘Kameradski Ludovictjse’.

 Direct na het opladen van de boten, schotelde Dirk ons het volgende viergangenmenu voor :

Een twee uur durende rit op een bedje van grappen en grollen

Een onderkoelde omkleedpartij

Een mysterieuze rivierafvaart met onnoemelijk veel surprises

Een kroegen-zoektocht

Vermits de waterstanden niet meer al te bijster waren, was de rivierkeuze beperkt.
Boven Amblève, oostelijke Ourthe, Lienne of Salm. Omdat de meesten de boven Amblève nog niet bevaren hadden, en omdat een bevriende, kajakkende Ardeense ‘lodger’ het traject eveneens zou varen voor ons, waren we het er al snel over eens, dat dit stukje natuurpracht van ongeveer 15km dringend aan een doorgedreven verkenning toe was. Deze bovenloop mocht niet ontbreken op het rijke palmares van EKC.

 Aangezien de gemiddelde leeftijd van de personen in Dirk’s kajak-mobiel redelijk hoog was, hechtte dit bont gezelschap weinig geloof aan de richtlijnen van de GPS, en werd er nogal een loopje genomen met de definitie van de woorden links en rechts. Het regende meer practical jokes in de auto, dan dat er kubieke milliliters water door de regengoden uitgegoten werden.
Ondanks zijn respectabele leeftijd, was Jules ongetwijfeld het actiefst met het uitdagen van zowel de personen voor als achter als naast hem.

Nauwelijks draaide de motor van de kajak-mobiel op volle toeren, of er werd al geroepen om dringend een plaspauze te houden. Een eerste ‘kajak-axioma’ luidt dan ook “hoe gezegender de leeftijd van een groep mannelijke kajakkers, hoe sneller de pipipauzes elkaar opvolgen”.

De instap was voorzien in Montenau aan een houten chalet, waar volgens ‘onze Jules’ ooit een Waalse kajakclub was. De man bleek een wandelende kajak-databank te zijn, waarvoor noch login, noch paswoord vereist zijn. Hij spuwde ongevraagd zijn rijke kajak- en mensenkennis. Een waar plezier voor alle zintuigen.

 (1) de aandachtige lezer zal allicht een logische, mathematische reeks ontdekken in deze ogenschijnlijk banale opsomming van namen. De eerste correcte inzending wint een heerlijk drankje na de zwembadtraining van donderdag 12 januari 2012!!
Antwoorden worden verwacht bij sven.baten@live.be

 Een buitenstaander zou zeer grote ogen getrokken hebben bij het aanschouwen van de taferelen die zich vervolgens afspeelden :

*Tim en Dirk deden een professionele verkenning van de instapplaats.

“Mannen, ’t is in orde, de peilschaal geeft 70cm aan, zoals deze morgen op de site van Aqualim. Vermits het minimum 65cm is, zullen we niet al te veel plastic verliezen.”

Zeer geruststellend allemaal!

*Sven schoot direct de weinige struikjes in, op zoek naar een discreet plekje om wat gewicht te droppen.

* Ludovictjse (ook wel kameraadschappelijk ‘Gorbatsjov’ bijgenaamd) hield zijn schaapjes wantrouwend in de gaten, en eiste dat Jules zijn zwemvest tevoorschijn toverde, alvorens ook maar iets anders te ondernemen! Naast zijn moeilijke taak als logistiek ondersteuner, werd hij onmiddellijk ook nog eens gebombardeerd tot veiligheidscoördinator.

*Jules wrong zich in allerlei bochten, om een soort van bajes-plunje aan te trekken.

Het bleek hyper-gesofisticeerd-hoogtechnologisch ondergoed te zijn. Na zijn vorige, ijzige avontuur, leek hij zijn les getrokken te hebben.

*Guido had er meer dan spijt van dat hij zijn droogpak niet van stal had gehaald.

*en Jos tenslotte, was in een vermetel gevecht verwikkeld met zijn kajak-vest

Alvorens het ‘smalle sop’ te kiezen (de kolkende rivier bleek in zijn bovenloop maximaal 4m breed te zijn) werd er nog snel afgesproken wie waar vaarde, en er werd een GSM-check gedaan met Ludovictjse die geen GSM bij zich had! Trouwens, dit is één van de vele EKC-specialiteiten; alwaar gien GSM-ontvangst is, laate men electronische ondingen in den voertuigen. Voilà!! Onze dierbare vierwieler zouden we onder normale omstandigheden terug zien in Ligneuville. Net voorbij de bebouwde kom van Ligneuville bevindt zich namelijk een forellen-kwekerij, en we waren er allemaal heilig van overtuigd dat al dit lekkers zich in de viskwekerij zou schuil houden, totdat de ‘die-youngs’ uit het verre Vlaanderen hun favoriete rivier weer verlaten zouden hebben.

Iemand kloeg al snel dat hij zich veel te warm had aangekleed, en een verkwikkende plons bleek nodig, maar zoals Murphy het wil, kwam de kajak aan de verkeerde oever uit.
Na een spectaculaire reddingsactie van één van onze helden, werd de kajak onder luid gejuig overgetrokken. En dit brengt ons bij de eerste ‘wetmatigheid’ van de nobele kajaksport.
“Bij de afvaart van een rivier, gekend of ongekend, dient elk lid van de ploeg een werpzak in zijn boot te hebben.” Eine Wahrheit wie eine Kuh……laat ons namelijk niet vergeten dat we in duitstalig België waren, en dat we dus eigenlijk “auf die Amel” aan het varen waren.
Men weze echter wel gewaarschuwd! De rivier blijkt duistere krachten te bezitten, en de takken van de bomen er rondom heen zijn door boze tovenaars getransformeerd in grijpgrage klauwen. In een moment van onoplettendheid werd één van de peddels uit de handen van een ongelukkige gerukt. Twee waaghalzen gingen het koene gevecht aan met deze bovenaardse krachten, en na een korte maar hevige strijd, moesten de bovenaardse krachten hun meerdere erkennen en werd de peddel terug bezorgd aan het onfortuinlijke EKC-lid. De nostalgici meenden zelfs in heel het gedoe een beetje van de Ted de Braak-show te herkennen!

Nog zeer nuttig voor een winterse afvaart :

 *minstens 2 inbussleutels…..vraag maar aan Sven.

*een verkenner met een koppel arendsogen

*duidelijke signalen voor heel de ploeg (“konijnen los in het kot”, dixit Tim en Sven tijdens de debriefing bij Ludo)

*een zéér geduldige chauffeur annex fotograaf, met zin voor initiatief

*een inventaris van de geopende cafés die zich in een straal van 20km rond de rivier bevinden

*degelijk schoeisel, opdat bevrozen ‘Tim-voetjes’ tot het verleden zouden behoren.

Jules, jaja, hij weeral, sprak over het bestaan van latex-sokken!! Of hij zich niet van catalogus vergist had?? Beginnen de vele jaren watersport hun tol te eisen?

 s Avonds, bij het nuttigen van een glazen boterham ten huize Hofmans, keken we reikhalzend uit naar een gelijkaardige dag, gespijsd met dezelfde ingrediënten.

 Sven

foto\’s boven amblève

veiligheid wild water kayaking

Friday, December 23rd, 2011

Geplukt van you tube – link naar een interessant filmpje.
Basic White Water Safety and Rescue – Kayaking

Nu nog eens in de praktijk oefenen!

Dirk V.

Hoge Lesse en Our 18 december 2011

Wednesday, December 21st, 2011

Wat vooraf ging…
Sinds enkele dagen zaten de waterstanden van onze geliefde wildbeken in de Ardennen in de lift.
Jules had vernomen van Jan Kleinjans, een aangespoelde ‘local’ aldaar, dat het daar vrijdag vloed was op de boven Lesse. De peilschaal van Daverdisse gaf vrijdag inderdaad een forse 190 cm aan.
Ons uitje wordt op zondag gepland. Dus allicht zou de waterstand tegen dan wel wat milder zijn. Het plan was de Lesse af te varen (van Maissin tot Lesse, technisch ‘t meest interessante stuk met de Boule d’or passage) en dan vervolgens de Our (wat smallere en snellere beek) te gaan varen. Aangezien de Our uitmondt in de Lesse pikken we zo ook nog het laatste stukje Lesse mee (met nog twee boeiende passages) met aankomst aan de Pont des Barbouillons. Ik keek er echt naar uit nog eens de boven Lesse te kunnen varen want dat was geleden van 6/12/2009  en de  Our zelfs van 10/2/2008, dit volgens mijn (nauwkeurig) bijgehouden kajaklogboekje.

(Tip: dubbelklik op de foto’s voor groter formaat)

Zondagochtend, busje vol, op weg naar winterwonderland…

lesse en our 111218 001

Wie? Ferre, Tim, Jos, Jules, Paul, Dirk en Ludo als begeleider.

Waterstanden?
Lesse: een 120 cm peilschaal Daverdisse en aan de pont des Barbouillons 148 cm. Op de nieuwe peilschaal aan de instapplaats, brug van Maissin, lezen we 90 cm.
Our: 80 cm

Lesse here we come!
lesse en our 111218 005

 

lesse en our 111218 007

 

lesse en our 111218 002

Enkele passages
lesse en our 111218 010lesse en our 111218 011lesse en our 111218 012lesse en our 111218 015lesse en our 111218 019

Lunch in het dorpje Lesse met zicht op een Russische toerist.

lesse en our 111218 022

Klaarmaken voor de Our.
lesse en our 111218 024
 

 

 

 

 

 

lesse en our 111218 026

lesse en our 111218 027

Nadat de Our in de Lesse stroomt

lesse en our 111218 028lesse en our 111218 029lesse en our 111218 031lesse en our 111218 033lesse en our 111218 034lesse en our 111218 037lesse en our 111218 038lesse en our 111218 032

Aangekomen…merk op: man met zwemvest…?
lesse en our 111218 039

Obstakels?
’s Morgens op de boven Lesse (stuk Maissin tot dorpje Lesse) vaarde Jan Kleinjans en co met zijn kettingzaag wat voor, soms achter ons, zodat deze her en der al wat kon ruimen, hier en daar toch moeten overdragen. Danku Jan! Boule d’Or zonder versperringen. Op de Our verschillende boomversperringen die moeten overgedragen worden. S bocht met sprong tussen de twee blokken zonder versperringen.

Vaarplezier?
Unaniem bij alle deelnemers: genoten! Goede waterstanden, technisch interessante en boeiende passages, sportief varen.
Voor elk wat wils: varen, zwemmen, redden.

Te onthouden?
GSM bereik is niet gegarandeerd.
Beter een zwemvest aan dan rekenen op drijfvermogen door gasophopingen in een droogpak.
Een oefendagje ‘reddingswerk’ is een goede suggestie.

 Dirk V.