Archive for March, 2010

Hohenlimburg 20 maart 2010

Tuesday, March 23rd, 2010

EKC’ers van dienst : Tim, Ward en Sven

Eens 15 maart voorbij heerst er kommer en kwel in het kleine, Belgische kajaklandschap. De derogatieperiode is voorbij, de bovenlopen zijn opnieuw het speelterrein van andere watergebruikers.
Om toch te kunnen genieten van stromend water, besloten we een tijdje geleden ons heil te zoeken op een artificiële piste, omdat het logistieke gedeelte van een kajakuitstap zodoende tot een minimum herleid wordt, en omdat Ward quasi geen ervaring had op stromend water.

Een leuk en veilig alternatief leek ons dus de slalompiste te Hohenlimburg, een beetje zuidelijk van Dortmund, midden in het Ruhrgebied. De totale afstand bedraagt slechts 260 km, 2 uur 30 minuten rijden.

De piste wordt uitgebaat door de Sportdienst van de Stadt Hagen, en ze is een ‘Bundesunterstütsungspunkt’ voor de Duitse kajak- en kanosport. Een hele boterham voor een piste van slechts 350m lang, met een moeilijkste stuk van slechts klasse II, maar een absolute aanrader voor een dagje dolle fun, voor beginner en absoluut gevorderde. Alle aspecten van het kajakken kunnen geoefend worden, van slalom, tot freestyle, tot recreatief varen,….

De lokale kajakclub en de Stadt Hagen dromen er luidop van om de piste te renoveren, zodat ze beantwoordt aan internationale normen, en wat de organisatie van grootschalige kajakevenementen mogelijk zou maken. We hebben er trouwens in de voormiddag een selectie van de Nederlandse Slalomploeg zien trainen onder het waakzame oog van de Duitse Bundestrainer, en in de namiddag toonde een Duitse tweezitter wat zoal de mogelijkheden zijn in een wedstrijdkano!!! We waren zwaar onder de indruk, en beseften dat we nog vele jaren hard labeur voor de boeg hebben!!

De piste is op geen enkel punt te vergelijken met bijvoorbeeld Sault-Brennaz, het is in feite zelfs geen artificiële piste want het water wordt niet door pompen geleid. Je kan best op voorhand contact opnemen met de sportdienst om te controleren of er voldoende water staat, wat grotendeels afhangt van hoger gelegen stuwen. In de week kan je gratis gebruik maken van de piste, op vrijdag, zaterdag, zon- en feestdagen moet je de democratische prijs van 9 euro betalen voor een dagkaart. Aangezien het een ‘Bundesunterstütsungspunkt’ is, kan je beschikken over een fantastische infrastructuur m.n. slaapkamers, douches, droogruimten, een eetgedeelte met volledig ingerichte keuken, een loods om de kajaks veilig weg te leggen,…
Echte Deutsche Grundlichkeit!!! Weerom, aan zeer democratische prijzen. Als je er niet overnacht, kan je er bijvoorbeeld gebruik maken van alle infrastructuur (uitgezonderd het slaapgedeelte) voor slechts 3 euro!

We hebben onze kajakkunsten op een zeer aangename manier kunnen raffineren, er is gezwommen, er werd geëskimoteerd, de kajaks zijn allen gepersonaliseerd,…, kortom, de dag was meer dan geslaagd. Enige minpunt, tengevolge van monsterfiles in Duitsland en noodweer in België, hebben we jammer genoeg de Algemene Ledenvergadering, annexe kaas- en wijnavond, aan onze hongerige magen zien voorbijgaan!!

(klik op foto om te vergroten)

(Vrije noot van de publisher: een EKC uitstap voor menig clublid allicht een aanrader!)

Sven B.

Salm 28 februari 2010

Sunday, March 7th, 2010

deelnemers: guido, herman, jules, veronique, shanice, peter, sven, en ludo als chauffeur van dienst

De zondagploeg kwam met kleine oogjes bijeen op een bijna nachtelijk uur: 8.00u ’s morgens! We moesten wat vroeger dan anders vertrekken, om de wedstrijd die op de Salm gevaren werd vóór te blijven.

Gelukkig kon er in de auto nog wat geslapen worden, shanice had zelfs speciaal een dekentje meegebracht.

Het weer was een beetje twijfelachtig, want er was regen en zelfs storm voorspeld, maar de dappersten der EKC-leden lieten zich daar uiteraard niet door afschrikken!

Het waterpeil stond hoog, en “onze” goede oude Salm toonde zich van zijn bruisendste kant. De extra waterdruk maakte onze vertrouwde rivier weer helemaal anders. We startten nog met een schraal zonnetje, en de pret kon niet op terwijl we keerwater in, keerwater uit peddelden, sommigen al eleganter dan anderen.  Enkele al te enthousiaste zeemeerminnen (en -mannen) testten zelfs de temperatuur van het water, maar ze waren het er over eens: het was toch nog iets te koud om te zwemmen…

Ondanks wat oponthoud door boot- en paddelvispraktijken slaagden we er toch in de wedstrijdvaarders vóór te blijven.

Tegen de middag begon de storm op te steken, de rest van de wedstrijd werd afgelast maar toch konden sommigen van ons er geen genoeg van krijgen. We waagden ons aan een tweede run, dit keer in sneltempo….

De opstekende wind deed ons dansen op de golven, een zalig gevoel!

Zoals Herman opmerkte was het water intussen nog gestegen, ons traject was nu  bezaaid met afgevallen takken en er was ook een boom over de rivier komen te liggen; verder wendde Peter met succes de dreigende aanval van een woest hondenbeest af – enkele luttele uren verschil maakten deze afvaart weer anders dan de vorige.

Snelsnel aankleden (terwijl sommigen van de mannen een vreemd verhaal deden over de afmetingen van bepaalde door de kou verschrompelde lichaamsdelen…of zo….ik heb het niet goed begrepen…), en dan naar ons Ardens stamcafé de Ninglinspo, waar Jules zijn Chouffe al koud stond….

En terug in Rumst konden we ons nog even warmen aan de kachel van Ludo en de inmiddels beroemde theemengelingen van Lucie. Een gezellige afsluiter van een topdag!!

Veronique

Lhomme 27 februari 2010

Monday, March 1st, 2010

Deelnemers: Richard, Liliane, Tim, Jos, Louis, Paul, Dirk en Guido chauffeur van dienst.
Waterstand: Aqualim website 75 cm
Traject: Van Poix St. Hubert, met tussenstop te Mirwart tot Gruppont (11km Klasse II en III) En vervolgens van Grupont tot Forrières waar de peilschaal terug te vinden is aan de burg thv de kerk (tot Rochefort geeft dit 12 km Klasse II (+)).

Richard wist ’s morgens met de nodige begeestering de groep warm te maken voor een tochtje op de Lhomme. Door sommigen lang geleden wel eens gevaren en voor anderen nieuw dus goed om dit riviertje eens mee te pikken. Schrijven we bij op ons palmares.

De Lhomme, is een zijrivier van de Lesse die ontspringt in de buurt van Saint-Hubert. Even voorbij Rochefort mondt zij uit in de Lesse.

Bij de instap op appel bij Richard: deze voorspelde een “jungletocht” met veel versperringen, kluwen van takken die om zich heen grijpen en dus allicht in en uitstapwerk…een rivier schijnbaar eenvoudig maar die wel aanhoudende aandacht vergt. We waren gewaarschuwd! Veiligheidscheck: werptouwen, zaag, mes, gsm, extra paddel in de boot van Liliane, vaarvolgorde. De zon scheen, het water lachte ons toe!

Rond 12u. Plons het water in. Pittige stroming aan de instap, smalle beek. Niks invaren. Direct de beuk erin. Zo voelde dat toch aan. De Lhomme bleek verder echter over ’t algemeen goed bevaarbaar (netjes opgeruimd door de vissers?) met enkele obstakels doch doorgaans overzichtelijk.

Soms moest Richard, verkenner van dienst, eerst wel eens een kijkje gaan nemen om al dan niet groen licht te geven. Doorheen het traject wat S – bochten ook, hier en daar toch wat lastige struiken en laag hangende takken, enkele toffe stuwen en inderdaad soms wel enkele bomen dwars over ’t water. Bomen soms overvaarbaar, soms niet of niet aangeraden…Zo wou ondergetekende, in het kielzog van Paul, ook een boom overvaren… erop en erover dacht ik, ja dacht ik… maar niet met mijn rodeobootje dat achteraan direct water pakt als je met je punt de hoogte in gaat. Dus even blijven plakken tegen de boom, een slok Lhomme water, een teug frisse lucht, wat bezorgde stemmen op de achtergrond om vervolgens eronder doorgespoeld te worden, buurb…, geen erg hoor, wel nogal dom.

Vlak hierna onze tussenstop te Mirwart waar Guido ons stond op te wachten en enkele kunstige tegenlicht foto’s maakte.

Even de benen strekken, een hapje en een drankje, onder de stralende zon op het provinciaal domein Mirwart. Zalig! Guido had ondertussen al een praatje gemaakt met de domeinbeheerder, een Vlaming zo bleek. Een mooie plek!

Een mijmering verder terug het water op paddelend tot Grupont. Daar even de benen strekken…Terug te water…en naar de aankomst tot Forrières rond 16u.

Enkele impressies (klik op de foto om te vergroten)

Aankomst te Forrières (filmpje)

Kayaking de Lhomme from Dirk Vercammen on Vimeo.

De peilschaal te Forrières geeft – volgens onze waarnemingen ter plekke- verschillende resultaten: de ene zegt 65 de andere 70 cm. ’t Ja, waarnemingen hé. Volgens Aqualim (website) 75 cm. In elk geval was het met deze waterstand goed varen.
Zo hebben we weeral een viertal uurtjes in de weer geweest op (en onder) en rond het water in een landschappelijk, erg mooi en zonnig kader. Hop naar de volgende trip!

Dirk V.