Dat had ik niet kunnen denken… een wildwatertraject te kunnen varen begin mei.

De Wamme is naast de Eau Rouge een traject dat ook vermeld staat onder de klassieke derogatiestukken. Beide mogen echter een heel jaar door gevaren worden indien voldoende water.

Het bruine veenwater stroomde pittig in een eerder smalle beek. Een traject met vervalletjes en sprongen, bochtenwerk, verblokkingen, af en toe lage obstakels (bomen, brugjes) te ondervaren. Soms was overdragen de enige mogelijkheid. De bootjes werden wel bij wijlen van links naar rechts en van boven naar onder geworpen door de vele steen en blokpartijen. Een wat ruimere waterstand zou allicht betere lijnen om te varen geven maar dat zorgt dan wel voor een pak meer debiet in deze smalle loop. Vier uur op ‘t water gewerkt en geleerd.

De moeite (goede keuze van Jan & Jules)!

Dirk V.

–> afvaart Our
link 1
link 2

–> afvaart Sure
link 3

Aangezien enkel een organiserend comite ook wat pover is, konden ze rekenen op het entertainende gezelschap van Maarten, en de vrouwelijke bijdrage van mezelf, Kato, al moest ik wel op voorhand aan deze 3  kajakbinken beloven mijn mannetje te zullen staan.

Aangekomen te Metz, was het nog even spannend of de piste ging open zijn, maar na een paar onbeantwoorde, en dan toch het verlossende telefoontje was het zover: tijd om ons om te kleden aan de kajakclub, en dan als opwarming een stukje te varen tot aan het begin van de piste.

Deze start stevig, waarbij ik direct mijn eerste rol op stromend water etaleer. Stoer! (al zeg ik het zelf) De binken werpen zich op de speelgolf, de ene al met wat meer elegantie danwel  agressie dan de ander. Ondertussen is mijn stoerheid wat gezakt en doe ik weer waar ik goed in ben: zwemmen! Maar dan wel met gratie en stijl, je moet het ook maar kunnen, tegen die enen brugpilaar knallen. Gelukkig zijn de binken er snel om me te redden, te troosten, en ja ook, uit te lachen…

Maarten probeert zijn nieuwe speelbootje uit, ook Tim waagt zich eraan, en het moet gezegd, het staat hem wel…

In de met succes door Sven uitgekozen Gite schotelt masterchef Tim ons een heerlijke maaltijd voor, en kunnen we beginnen aan het napraten,  pingpongen, koekskes eten en biertjes drinken…

De volgende dag is het na een Frans ontbijt (hoog) tijd voor het fitten van Tims bootje. Na een cultureel bezoek aan de Place du Stanislas, is het moment gekomen om het baantje van Nancy eens te testen. Anders dan Metz, smaller, sneller, minder ‘speelbaar’. Dus, volgens kenners, beter met een grotere boot. Er wordt door maarten een parcourtje met slalompaaltjes uitgezet, en zo kan er weer leuk gevaren worden. Na een korte pauze is Sven er weer helemaal klaar voor, echter, wanneer hij weer in zijn boot wil stappen, blijkt het water gezakt te zijn. Een beetje vroeger dan gepland is de schuif dichtgezet, een beetje jammer, maar niets aan te doen. Geen nood, dan is er nog wat tijd over om elkaar wat te plagen…

In de auto, wordt er komeneten-gewijs nog een evaluatie gehouden, waarbij ieder punten geeft voor de opgegeven items: overwegend plus.

 Enkel conclusies van dit leuke weekend:

-Combi Metz-Nancy is een aanrader voor als je twee dagen wil gaan varen en niet te ver rijden
-Svim zijn uitstekende organisatoren
-een vrouw in de groep is een meerwaarde
-een dutje doen in de auto met Maarten aan je zij is onmogelijk
-Tim heeft nood aan een speelbootje
-vier keer naar de wc gaan ‘ snachts is niet te veel

FOTO’s:

 https://picasaweb.google.com/110127869152921295544/MetzNancy?authuser=0&authkey=Gv1sRgCPDC3uiLoMGJVQ&feat=directlink#

Kato

Foto’s via deze link

Dirk V.

Klik op de link hieronder voor enkele foto’s.
wandeling Mechels Broek

Sunday, eddy hopping day!

De westelijke Ourthe leent zich hier perfect toe bij een gepaste waterstand (55 cm / minimum nodig 45 cm).
Clubje: Karin, Sven, Jos, Guido, (grote) Peter, Dirk en Marc en Ludo als begeleiders.

Vandaag op het programma:
zoveel mogelijk keerwaters pakken
zoveel mogelijk golfjes surfen
zoveel mogelijk traverseren
zoveel mogelijk boswachters tegen komen

Geslaagd!
- Er kon naar hartelust geoefend worden onder een stralende winterzon.
- Onze vriendenkring werd uitgebreid met vier boswachters van wel twee verschillende kantons want op twee verschillende locaties. Na een warmhartige en heldere exposé van Ludo en Jos over onze “toelatingen” wensten zij zeer graag te poseren voor een fotootje op onze website.

(klik op foto’s om te vergroten)

’s Avonds: elkeen, moe en voldaan én tevreden.

Vraag van de week (check de foto’s):
Wat doet Sven daar in push up houding aan de waterkant?
(een correct antwoord geeft recht op een special “meet en greet” met onze vrienden boswachters bij een volgende afvaart)

klik op de link voor foto’s: foto\’s van de dag
klik op de link voor filmpje terugreis: Hot!

 Dirk

Salm: waterstand 1m10cm (nodig 57 cm)

gekend omwille van nog al wat prikkeldraad oevers
dus opletten bij het invaren keerwaters en daar waar oevers onder water gelopen zijn
een enkele boomversperring grotendeels onder water in ‘t eerste stukje zorgde voor een eerste zwemmer
aan de molenstuw verval waar er nog eentje gepint werd

Lienne: waterstand 1m (nodig 50 cm)

uitgedund gezelschap
eerder vrij rivierverloop doch ook hier naar verluidt wel wat prikkeldraad aan de oevers
onze plastiek-bootje man besluit daarom de rivier te  verlaten
na (te ontwijken) boomhindernis in bocht nog een onfortuinlijke zwemmer

Klik op link voor filmpje:
Lienne passage

Klik op de link voor foto’s Lienne:
foto\’s Lienne

Wat onthou ik (maar niet nieuw)

- voldoende afstand houden tussen vaarders
- (kort) keerwatervaren is een essentiële vaardigheid zeker bij hoger debiet
- ‘t is goed te leren kajakken met een zwemmer aan je achterdek
- bij hoge waterstanden toch misschien goed om uit te kijken naar overwegend prikkeldraadloze trajecten
- onze ardennenbeken zijn interessante beken om stuur-en vaarkunsten te verfijnen; telkens weer verrassend en telkens weer anders.

Dirk

 Direct na het opladen van de boten, schotelde Dirk ons het volgende viergangenmenu voor :

Een twee uur durende rit op een bedje van grappen en grollen

Een onderkoelde omkleedpartij

Een mysterieuze rivierafvaart met onnoemelijk veel surprises

Een kroegen-zoektocht

Vermits de waterstanden niet meer al te bijster waren, was de rivierkeuze beperkt.
Boven Amblève, oostelijke Ourthe, Lienne of Salm. Omdat de meesten de boven Amblève nog niet bevaren hadden, en omdat een bevriende, kajakkende Ardeense ‘lodger’ het traject eveneens zou varen voor ons, waren we het er al snel over eens, dat dit stukje natuurpracht van ongeveer 15km dringend aan een doorgedreven verkenning toe was. Deze bovenloop mocht niet ontbreken op het rijke palmares van EKC.

 Aangezien de gemiddelde leeftijd van de personen in Dirk’s kajak-mobiel redelijk hoog was, hechtte dit bont gezelschap weinig geloof aan de richtlijnen van de GPS, en werd er nogal een loopje genomen met de definitie van de woorden links en rechts. Het regende meer practical jokes in de auto, dan dat er kubieke milliliters water door de regengoden uitgegoten werden.
Ondanks zijn respectabele leeftijd, was Jules ongetwijfeld het actiefst met het uitdagen van zowel de personen voor als achter als naast hem.

Nauwelijks draaide de motor van de kajak-mobiel op volle toeren, of er werd al geroepen om dringend een plaspauze te houden. Een eerste ‘kajak-axioma’ luidt dan ook “hoe gezegender de leeftijd van een groep mannelijke kajakkers, hoe sneller de pipipauzes elkaar opvolgen”.

De instap was voorzien in Montenau aan een houten chalet, waar volgens ‘onze Jules’ ooit een Waalse kajakclub was. De man bleek een wandelende kajak-databank te zijn, waarvoor noch login, noch paswoord vereist zijn. Hij spuwde ongevraagd zijn rijke kajak- en mensenkennis. Een waar plezier voor alle zintuigen.

 (1) de aandachtige lezer zal allicht een logische, mathematische reeks ontdekken in deze ogenschijnlijk banale opsomming van namen. De eerste correcte inzending wint een heerlijk drankje na de zwembadtraining van donderdag 12 januari 2012!!
Antwoorden worden verwacht bij sven.baten@live.be

 Een buitenstaander zou zeer grote ogen getrokken hebben bij het aanschouwen van de taferelen die zich vervolgens afspeelden :

*Tim en Dirk deden een professionele verkenning van de instapplaats.

“Mannen, ’t is in orde, de peilschaal geeft 70cm aan, zoals deze morgen op de site van Aqualim. Vermits het minimum 65cm is, zullen we niet al te veel plastic verliezen.”

Zeer geruststellend allemaal!

*Sven schoot direct de weinige struikjes in, op zoek naar een discreet plekje om wat gewicht te droppen.

* Ludovictjse (ook wel kameraadschappelijk ‘Gorbatsjov’ bijgenaamd) hield zijn schaapjes wantrouwend in de gaten, en eiste dat Jules zijn zwemvest tevoorschijn toverde, alvorens ook maar iets anders te ondernemen! Naast zijn moeilijke taak als logistiek ondersteuner, werd hij onmiddellijk ook nog eens gebombardeerd tot veiligheidscoördinator.

*Jules wrong zich in allerlei bochten, om een soort van bajes-plunje aan te trekken.

Het bleek hyper-gesofisticeerd-hoogtechnologisch ondergoed te zijn. Na zijn vorige, ijzige avontuur, leek hij zijn les getrokken te hebben.

*Guido had er meer dan spijt van dat hij zijn droogpak niet van stal had gehaald.

*en Jos tenslotte, was in een vermetel gevecht verwikkeld met zijn kajak-vest

Alvorens het ‘smalle sop’ te kiezen (de kolkende rivier bleek in zijn bovenloop maximaal 4m breed te zijn) werd er nog snel afgesproken wie waar vaarde, en er werd een GSM-check gedaan met Ludovictjse die geen GSM bij zich had! Trouwens, dit is één van de vele EKC-specialiteiten; alwaar gien GSM-ontvangst is, laate men electronische ondingen in den voertuigen. Voilà!! Onze dierbare vierwieler zouden we onder normale omstandigheden terug zien in Ligneuville. Net voorbij de bebouwde kom van Ligneuville bevindt zich namelijk een forellen-kwekerij, en we waren er allemaal heilig van overtuigd dat al dit lekkers zich in de viskwekerij zou schuil houden, totdat de ‘die-youngs’ uit het verre Vlaanderen hun favoriete rivier weer verlaten zouden hebben.

Iemand kloeg al snel dat hij zich veel te warm had aangekleed, en een verkwikkende plons bleek nodig, maar zoals Murphy het wil, kwam de kajak aan de verkeerde oever uit.
Na een spectaculaire reddingsactie van één van onze helden, werd de kajak onder luid gejuig overgetrokken. En dit brengt ons bij de eerste ‘wetmatigheid’ van de nobele kajaksport.
“Bij de afvaart van een rivier, gekend of ongekend, dient elk lid van de ploeg een werpzak in zijn boot te hebben.” Eine Wahrheit wie eine Kuh……laat ons namelijk niet vergeten dat we in duitstalig België waren, en dat we dus eigenlijk “auf die Amel” aan het varen waren.
Men weze echter wel gewaarschuwd! De rivier blijkt duistere krachten te bezitten, en de takken van de bomen er rondom heen zijn door boze tovenaars getransformeerd in grijpgrage klauwen. In een moment van onoplettendheid werd één van de peddels uit de handen van een ongelukkige gerukt. Twee waaghalzen gingen het koene gevecht aan met deze bovenaardse krachten, en na een korte maar hevige strijd, moesten de bovenaardse krachten hun meerdere erkennen en werd de peddel terug bezorgd aan het onfortuinlijke EKC-lid. De nostalgici meenden zelfs in heel het gedoe een beetje van de Ted de Braak-show te herkennen!

Nog zeer nuttig voor een winterse afvaart :

 *minstens 2 inbussleutels…..vraag maar aan Sven.

*een verkenner met een koppel arendsogen

*duidelijke signalen voor heel de ploeg (“konijnen los in het kot”, dixit Tim en Sven tijdens de debriefing bij Ludo)

*een zéér geduldige chauffeur annex fotograaf, met zin voor initiatief

*een inventaris van de geopende cafés die zich in een straal van 20km rond de rivier bevinden

*degelijk schoeisel, opdat bevrozen ‘Tim-voetjes’ tot het verleden zouden behoren.

Jules, jaja, hij weeral, sprak over het bestaan van latex-sokken!! Of hij zich niet van catalogus vergist had?? Beginnen de vele jaren watersport hun tol te eisen?

 s Avonds, bij het nuttigen van een glazen boterham ten huize Hofmans, keken we reikhalzend uit naar een gelijkaardige dag, gespijsd met dezelfde ingrediënten.

 Sven

foto\’s boven amblève

Nu nog eens in de praktijk oefenen!

Dirk V.

(Tip: dubbelklik op de foto’s voor groter formaat)

Zondagochtend, busje vol, op weg naar winterwonderland…

Wie? Ferre, Tim, Jos, Jules, Paul, Dirk en Ludo als begeleider.

Waterstanden?
Lesse: een 120 cm peilschaal Daverdisse en aan de pont des Barbouillons 148 cm. Op de nieuwe peilschaal aan de instapplaats, brug van Maissin, lezen we 90 cm.
Our: 80 cm

Lesse here we come!

Enkele passages

Lunch in het dorpje Lesse met zicht op een Russische toerist.

Klaarmaken voor de Our.

 

Nadat de Our in de Lesse stroomt

Aangekomen…merk op: man met zwemvest…?

Obstakels?
’s Morgens op de boven Lesse (stuk Maissin tot dorpje Lesse) vaarde Jan Kleinjans en co met zijn kettingzaag wat voor, soms achter ons, zodat deze her en der al wat kon ruimen, hier en daar toch moeten overdragen. Danku Jan! Boule d’Or zonder versperringen. Op de Our verschillende boomversperringen die moeten overgedragen worden. S bocht met sprong tussen de twee blokken zonder versperringen.

Vaarplezier?
Unaniem bij alle deelnemers: genoten! Goede waterstanden, technisch interessante en boeiende passages, sportief varen.
Voor elk wat wils: varen, zwemmen, redden.

Te onthouden?
GSM bereik is niet gegarandeerd.
Beter een zwemvest aan dan rekenen op drijfvermogen door gasophopingen in een droogpak.
Een oefendagje ‘reddingswerk’ is een goede suggestie.

 Dirk V.