welkomswoord

February 9th, 2010

Welkom

Welkom op de website van de Edegemse kajakclub. Ook al ben je misschien helemaal geen kajakker, surf gerust rond en laat je meenemen op de stroming van het web.
Duik gerust onder in ons kajakwereldje via foto’s en video’s. Wat de Ardennen betreft varen wij inderdaad in putje winter, vaak als er op de oever nog sneeuw ligt. En neen, je hoeft niet gek te zijn, hoewel….

Lees de rest van dit bericht »

Our + stuk boven Lesse + midden Lesse, 4 februari 2018

February 13th, 2018

Waar: Our en Midden-Lesse (tot Chanly)

Waterstand: Our 73cm (mocht iets meer zijn)

Midden-Lesse 14m3/s

Wanneer: zondag 4 februari 2018

Wie: Ludo (chauffeur), den Tiet, de Grote Peter, den ouwe Jef, ikzelf (Jenny) en Duitstalige Bernard.

Whoop whoop, er is weer water!

We trekken naar de Our en Midden-Lesse met een nieuw EKC-lid, Bernard. Bernard is een lieve man uit het Duitstalige gedeelte en spreekt aardig Nederlands, ook zijn vaar-skills zijn zeker meer dan voldoende. Hij houdt iedereen mee in de gaten en vaart steeds met de glimlach, heerlijk om te zien!

De Our is een prachtig bosbeekje! Echt genieten van de mooie natuur.  Omdat we “die hards” zijn (allemaal pussies in droogpak) doen we er ook nog de Midden-Lesse bij, die is een pak platter maar geeft toch voldoening.

Aangezien we nu echt wel bevroren zijn, moeten we gaan opwarmen natuurlijk. In het café blijven we plakken, want het veldrijden wordt er uitgezonden. Duurt niet lang of we zitten allemaal gekluisterd aan het scherm om de spannende strijd om de wereldbeker te zien!

Aantal keertjes overdragen: eentje wegens boomversperring.

Vaarders: 5

Gemiddelde leeftijd: 49 jaar

Laagste temperatuur die dag: -3 graden Celsius

Sneeuwvlokjes: toch wel wat, maar minder dan verwacht

Belgen op het podium in WK veldrijden: 2 (Wout van Aert en Michael Vanthourenhout).

Pussies die de kou niet willen trotseren en last-minute afbellen: eentje…

Jenny

Martin Moulin en Salm, zaterdag 27/1/2018

January 29th, 2018

Hier kom nog een verslagje, alvast de foto’s!

waterstand Martin Moulin = 74 cm

waterstand Salm = 64 cm

Houille en Hulle, zondag 21/1/2018

January 22nd, 2018

IMG-20180129-WA0003[648]

Het starte op een sneeuwvrijezondagochtend en het was iets warmer dan zondag.

De vaarders van dienst waren Piet, Tiet, Karin, grote Peter en Guido als chauffeur.

We vaarden eerst de Houille, mocht net iets meer water op zijn, maar het varen ging vlot zonder teveel obstakels.

Bij aankomst van de Hulle was er wel wat twijfel, wat te weinig water op het eerste zicht.

Gezocht achter een peilschaal onder de brug, maar geen te vinden.

Uiteindelijk besloten we toch te varen ipv kou te staan lijden.

Onderweg komen we vele dammen tegen en moesten we al eens uitstappen.

Soms kon onze eigen Bever (grote Peter) van dienst ons een handje helpen en konden we onze voeten droog houden. Ook de lage waterstand zorgde er wel eens voor dat we ons op de stenen vast vaarden.

Besluit er was te weinig water op de Hulle en de ardeense bevers hadden zich goed gamuseerd in het bos.

Bij aankomst aan de wagen, was Guido spoorloos. Hij had besloten om een natuurwandeling te maken.

Gelukkig komt hij altijd terug, zonder haast en konden we ons eindelijk opwarmen met droge kleren.

Nadien nog wat nagenieten in een gezellig cafeetje ergens in de buurt.

Grtjs Karin

Boven Lesse, zaterdag 20/1/2018

January 21st, 2018

Boven-Lesse, 80cm
Vaarders: Karlijn, Tiet, Hans (Gekko), Piet en ik (Jenny)
Chauffeur: Ludo

We trekken nogmaals naar de Boven-Lesse, deze heeft een waterstand van 80cm, ietsje minder dan de laatste keer.

Twee dagen eerder heeft het nog goed gestormd, we verwachten dus wat exta hindernissen… Na enkele tientallen meters is het al van dat. Tiet vecht met wat bomen langs rechts en sleurt zichzelf er met wat moeite over. Piet en Hans kiezen een miniscuul driehoekig venstertje langs links. Maar Karlijn en ik kiezen het hazepad langs de kant.

Er liggen beduidend meer obstakels in de vorm van bomen en nadat ik Karlijn heb gewezen over de gevaren er van, is ze iets bedeesder… Ook is de Prijon Canyon niet de beste match voor haar, ze heeft wat moeite met haar lang schip… Eerlijk, chapeau dat ze er mee de Boven-Lesse heeft bedwongen!

Hans moet bij een volgende versperring per se de raad van Tiet in de wind slaan en probeert er toch over te varen. Hij komt in de problemen en moet noodgedwongen uitstappen… Tiet en (wij) stonden er bij en keken er naar… Eigenwijs zijn op de beek, dat kan niet…

We dobberen met z’n allen verder en besluiten dat de Our geen optie zal zijn aangezien dit stuk al vol bomen ligt. Stroomaf geef ik nog een kort side-surf showke in de muil van de krokodil. Al was na 2 minuten de fun er af en hoorde ik mezelf “haal mij er uit” zeggen tegen Tiet. Uiteraard was die al in de buurt om te helpen! Aangezien ik toch wat panikeerde (surfen ging maar achteruit of vooruit sleuren hielp niet), hoorde ik Tiet nog wel maar luisterde niet.. Hupla, ondersteboven dan maar, uitgespoeld en gerold. Alles goed. Al moet ik zeggen dat Hans intussen ook op de oever stond om te helpen. Zijn foutje van eerder dus vergeten en vergeven…

We treffen onze Ludo aan de uitstap en trekken naar het alom bekende cafeetje. Helaas gesloten maar wat verderop vinden we een ander gezellige drankgelegenheid. Daar warmen we op en lessen de dorst met zicht op vallende sneeuw!

IMG_1263

Jenny

6/1/2018 Rur (Duitsland)

January 13th, 2018

Zaterdag 6 januari 2018
Rur (Duitsland) van Kalterherberg tot de wegbrug tussen Monschau en Hammer (waterstand : 69cm)

EN nu met FILM! https://www.youtube.com/watch?v=zFZSxHR4LLc

Dolenthousiaste kajakfielen : Jenny, Hanne, Karlijn, Nathalie, Tiet, Jef, Michel, Piet, Hans, Maarten, Pepe, Grote Peter, ikke
Razend enthousiaste logistieke omkadering : Ludo en Guido

Om 08.15uur ’s morgens bulderden de motoren van 3 wagens ongeduldig ten huize onze voorzitter; een hele rits EKC’ers stond te popelen om te vertrekken richting de Rur, aangevuld met een aantal bevriende vaarders van over het ganse koninkrijk. Bij het bereiken van de N67, ofwel “The highway to hell, let’s shake forever”, weet elke geroutineerde kajakker dat het tijd is om de slaap uit de ogen te vegen en te focussen op wat komen zal : eine Spassabfahrt van een rivier die zijn gelijke niet heeft in ons franstalig landsdeel.

Nieuwigheidje sinds dit jaar op de immer rijkelijk gevulde startparking; een drone in de lucht die het kleurrijk omkleedritueel registreert/analyseert/animeert. Helmen op dus, safety first!!!
Tweede nieuwigheidje : quasi real-time informatie over wat er op het water gaande is via een facebook-groep….wonderbaarlijk, al die nieuwe technologieën, zeker voor iemand die stilletjesaan het cijfer 50 ziet verschijnen aan de horizon.

Drie Koningen zagen we niet, wel veel verwonderde voetgangers, behoorlijk wat listig weggemoffelde rotsblokjes die ons uitdaagden om correcte vaarlijnen te zoeken, flikkerende pretoogjes bij jong en behoorlijk oud, en last but not least heerlijke Schwallen (=zich snel opvolgende golven water volgens de Duitse Van Dale). Na 2u15min varen stonden we op een parking, een 3-tal kilometer stroomafwaarts van het prachtige oude staddeel van Monschau.

Na democratisch overleg, besloten 4 dapperen om nogmaals het gevecht aan te gaan met deze mythische rivier. Ondertussen werden er op de aankomstparking allerlei opdrachtjes verzonnen à la Big Buddy, en nog een vaag brandweerspelletje om het warm te krijgen…..de tientallen Duitse kajakkers die aankwamen op de parking konden hun ogen niet geloven bij het zien van zoveel Vlaamse groepsdynamica.

Ook in Eupen zorgde de nieuwste technologie voor verwondering bij het verzamelen van de troepen in Café “Taxi Elegance”. Het bleek er heerlijk vertoeven met een rijk assortiment aan gerstenat, pruttelende kommen versgemaakte erwtensoep, lekkere hausgemachte Bouletten en een meer dan vriendelijke bediening.

Heerlijk toch, zo’n dagje op het water in goed gezelschap, te midden van indrukwekkende natuur…

Sven

23/12/2017 Boven-Lhomme (Poix-Grupont)

December 24th, 2017

Vaarders: Tiet, (grote) Peter, Jenny
Logistiek: Ludo
Waterstand: 60 cm peilschaal Forrieres (minimum 41 cm vereist)

Traject: Poix-Grupont (noodgedwongen uitgestapt)

Overgedragen boomversperringen: 9

Het plan die dag was om de Amblève te varen maar om logistieke redenen is het de Boven-Lhomme geworden. Deze stond hoger dan het minimum en leek dus een goede optie. Al vonden wij 60cm toch wat nipt en opteren we eerder voor een waterstand vanaf 70cm voor een vlotte afvaart.

De Boven-Lhomme is een prachtige en leuke rivier in een mooi landschap (beukenbos) en heeft hier en daar een klein vervalletje en wat tunnels. De trip ging van Poix tot Grupont.

In Grupont mag je NIET uitstappen maar na 9x overdragen had ons ploegje het wel gehad. Dus snel snel van de beek en in de camionette van Peter.

We besluiten:

  • Minimum waterstand is 70cm
  • Enkel varen als de rivier is opgekuist (bomen, beverdammen)
  • De Lhomme toch wat vaardigheden vereist, zoals:
    - steeds aandachtig blijven want achter elke bocht of in de tunnels kan een versperring zitten
    - elk mogelijk keerwater kunnen varen is een must
    - een boomversperring op de juiste manier kunnen passeren (niet twijfelen, kunnen vertrekken vanuit keerwater, zeer goede controle over boot)

En dat er zekerheden zijn! Het cafeetje aan de autostrade was open om al dat hout weg te spoelen! Tiet weer gelukkig na het zien van zijn Waalse vlam!

—-Jenny—-

Hoge Lesse 17/12/2017 (van Maissin tot Pont de Barbouillons)

December 24th, 2017

Vaarders: Tiet, Jef, Paul, nieuwe-Dirk, Jenny, eco-Dirk, Sven
Logistiek: Ludo en Guido
Waterstand: 91 cm (minimum 70 cm vereist)

Zondag 17 december was het opnieuw verzamelen geblazen bij Ludo voor een afvaartje in de buurt van de Lesse. Tekende present als immer aanwezige chauffeurs om ons af te zetten: Ludo en Guido en als vaarders: Paul, Jef en Tiet, Jenny, Sven en Dirk (Fluid). Ecodirk zou ons later vervoegen.

Ludo was al danig in de kerstsfeer en had een heuse schaatsbaan voor de deur, Jenny had de nodige Jägermeister in de buurt. Zonder brokken echter naar de instap nabij Maissin (buiten de raclette van Sven langs de kant van de weg misschien), snel de boten afgeladen, omgekleed en na de nodige afspraken de afvaart begonnen.

Alle goeie dingen bestaan uit 3 zoals de hip hip hoera met je verjaardag of de boven-, midden beneden loop van elke Ardense beek of de 3 graden waarbij we telkens varen (onder of boven het vriespunt, dat laat ik in het midden). Zie ook naar de Boven-Lesse met 3 interessantere passages: de Boule d’Or, de Krokodil en dan iets wat achteraan op Jef rijmt…. (de Paul weet je dat haarfijn uit te leggen) en misschien is het (n)iemand opgevallen maar zo waren er in het gezelschap van zondag 17/12 ook 3 Dirken: Tielemans den ‘Tiet’, den EcoDirk en de (ondertussen niet meer zo) nieuwe Dirk die elk op hun manier de afvaart hebben gekruid. Veel keerwatertjes genomen en op techniek gespeeld aan een aantal passages. Verder geen verrassingen: Paul ‘vliegt’ overal door met zijn Prijon, Jef ‘speelt zich’ nog steeds overal door, Jenny als cameraspecialist met beelden vanop het water en Sven zit voortaan in zijn fauteuil te genieten met een glimlach tot achter zijn oren.

We konden de dag heerlijk afsluiten bij EcoDirk in Porcheresse met een traktatie van den Tiet, waarvoor nogmaals dank Tiet alsook voor de begeleiding.

Voor de adepten van statistieken en andere informatie hieronder wat er uit mijn horloge rolde nadien:

KAJAKKEN 17.12.2017 11:22

Hoogte vertrek: 313 m – hoogte aankomst: 238 m – hoogteverschil: 75m

Duur        Afstand   Gem snelheid    Max snelheid    Snelste km    Temp

2:29’28”  9,81 km   3,9 km/h            13,5 km/h          8,4 km/h        3° / 5°

—Dirk (Fluid)—

Middenloop van de Lesse, zondag 3 december 2017

December 5th, 2017

Logistieke do-it-all’s : Guido en Ludo

Vaarders : EcoDirk, den Tiet, Sven

Waterstand : ongeveer 12 kubieke meter/sec (het maximum is 14 kubieke meter/sec)

Onze ‘Ardennen-Motivator’ liet er geen gras over groeien. Nauwelijks waren we fysiek en mentaal hersteld van een afvaart van Nisramont naar Maboge op de Ourthe, of hij verstuurde reeds een volgende aankondiging : hij achtte het onontbeerlijk om de middenloop van de Lesse nog eens te bevaren, en vermits hij op kajakgebied quasi alwetend is, wist hij reeds op donderdag haarfijn in te schatten dat tegen zondag de derogatiestukken het water aan de lippen zou staan.

Ondanks een soort van massa-hysterie die reeds begon tijdens de mosselsouper, doken er toch slechts 2 die-hards op ten huize van onze voorzitter, die zondagochtend om 08.15 uur : de Ardennen-Motivator himself, en de aftredende Ardennen-Promotor. Le roi est mort, vive le roi!! De derde vaarder, EcoDirk zou de beide vaarders vervoegen aan de Pont des Barbouillons.

Hoe meer we de start naderden, hoe meer de temperatuur onder nul dook, en hoe meer vlokken sneeuw uit een dichtbewolkte hemel vielen! Uiteindelijk moesten we de laatste 10km uiterst omzichtig rijden door een bijna feeëriek landschap. Bizar, om de één of andere reden kwamen we zo goed als geen verkeer tegen! Niemand moest blijkbaar naar de boulangerie die ochtend! We begrepen er niks van, onze chauffeur was er niet treurig om, want zodoende moest hij zich enkel concentreren op het vermijden van slippertjes.

DSC_2673

En weerom wordt een Kajak-Axioma bevestigd : ‘Het aantal vaarders is bijna steeds gelijk aan de temperatuur in graden Celcius.’ 3 vaarders, voor minus 3,5 graden Celcius, ça cloppe quoi! Een warme oproep dus om zo snel als mogelijk nog eens met een tiental EKC’ers aan de start te staan. Normaal gezien zouden we dan om en bij de 10 graden Celcius moeten registreren (*). Onze voorzitter had zich dermate professioneel voorbereid op koukleumerij langs de krijtlijn, dat hij zijn dikste sokken van onder zijn matras gehaald had, zonder er mee rekening te houden dat hij daardoor niet meer in zijn botten zou geraken. Mits wat inventief gewriemel was hij uiteindelijk klaar om zijn logistieke/coachende/fotograferende taak op zich te nemen. Wat een luxe toch, zo’n EKC-afvaart!

(klik op de foto en dan nogmaals klikken om te vergroten)

Na twee superleuke uurtjes op het water, werd één traditie ontkracht, een andere traditie werd bevestigd : we moesten niet ellendig lang zoeken naar een open café, en, we werden weerom hartverwarmend ontvangen in Villa Porcheressa. De waard, onze EcoDirk, trakteerde ons op warm en gekoeld vocht, vergezeld van heerlijke hapjes! Konden we toch maar elk weekeinde zo’n sportief-culinair uitstapje maken.

Sven

(*) zolang een axioma geen theorie is, kunnen er aanzienlijke afwijkingen zijn

Midden Ourthe Nisramont – Maboge 18/11/2017

November 22nd, 2017

Chauffeur: Guido
Kajakkers: Tiet, Jef, Karin en Dirk.

Ziezo, eerste wapenfeit van Tiet als trekker van Ardennen-vaarplezier is hierbij een feit.
Ik in elk geval content te kunnen varen! En ik voel aan mijn water dat den Tiet al het mogelijke in het werk zal stellen om ieders zijn vaarverlangens maximaal in vervulling te laten gaan.
Bedankt ook aan het gezelschap mij thuis te komen oppikken want ik had geen bolide ter beschikking om tot in Rumst te geraken.

Waterstand 9,05 m3 / sec (wettelijk minimum 3,0; max. debiet 31). Vorige keer hadden we een 10 m3 / sec.
Dit is wel echt nodig om van kajakken te kunnen spreken.

Zoals vorige keer hebben we onze tijd goed gebruikt aan “”rapides des ondes” om walsje te varen.
Het moet gezegd: Tiet en Jef zijn echt wel stimulerende en PRIMA maar veeleisende oefen – meesters.
Als ‘t niet goed is ben je een PIPO en moet je terug ‘t sop in tot dat het de heren echt bevalt!

Tijdens ons vaarevenement zijn er ook weer deze keer talrijke gezegdes en bijzondere uitspraken over de lippen gegaan.
Tiet en Jef zijn daar krakken in! Hoe verzinnen ze het? Maar, wat je ziet of hoort zeggen op het water, blijft op het water hé!

thumbnail_20171118_135248

Volgende keer? Zie dat je er bij bent!

Dirk

Warche 30/9/2017

October 1st, 2017

Vaarders: Jenny; (grote) Peter, Tiet, Jef en (eco-)Dirk
Logistiek: Ludo

Miezerig die ochtend en des avonds een flauw zonnetje MAAR waterpret à volonté!

Het enorme vehikel van (grote) Peter (zijn camionette dus) verzekerde  transportvermogen op maat van ‘t gezelschap en al die kajakplastiek (ook prima omkleed ruimte bij dit wat waterachtige weer!)
Ludo hield zowel heen als terug de pk’s van dit monster netjes onder controle en werd daarin door het nieuwe gps systeem ‘Tiet-weet-de-weg-wel” in juiste banen geleid. Straf hoe dien Tiet al die wegeltjes in z’n database weet op te slaan én feilloos weet te produceren, klaar en duidelijk in de onnavolgbare Tiet akoestiek. Ondertussen at Jenny een sandwichke of vijf en toont smartphone ondersteunde beeltenissen van haar recente uitjes in kajak buitenland: straffe madam die volgende week weer in Oostenrijk ‘t water zal doen schuimen! Jef deed er links en rechts een ferme scheut geintjes bovenop, ik herinner mij iets van een gescheurde spier of was het een gespierde (”…”)? Omdat de Jef zo’n toffe peer is en kajakervaring zat heeft werd hem een uniek lidmaatschap bij EKC aangeboden dat hij met plezier in ontvangst nam (ja, ja, de Jef).
Enfin, (grote) Peter en ‘eco-)Dirk keken naar elkaar en zagen dat het goed was: fijn gezelschap, wat doortrapt met ‘n wat lichte hoek af maar allen met een goed hart (en dat telt!). En alzo bolde we heen maar ook veilig weer terug, uiteraard na een met bier verrijkte babbel in een gelegenheid waar ja, ook weer Tiet, ons perfect naar toe loodste.

Ah ja, kajakken deden we ook. Dat was ook plezant.(klik op de foto om te vergroten en nogmaals voor full image dan weer twee maal pijltje terug, nvdr)

Meer water als vorig jaar (’t meer stond vol), het leek mij minder druk (bij de vertrekplaats was er amper een tiental man en één paardenkop). Dit riviertje leent er zich toe om wat dingen uit te proberen. Zoals eskimoteren onder het lage brugje (weet je wel), op ‘t gemak, gecontroleerd (wat niet belemmerde dat er wat plastiek van mijne Dagger werd geplukt door gekartelde-tandjes-brugrand) We hadden de tijd om twee keren te varen. Ideaal leerriviertje. De tweede keer vaarde nog een sympathieke Hasselaar mee (uit de kenniskring van Jenny), jeneverloos, traag van spraak maar goed in form.  ’n Limburger in ‘t gezelschap is OK maar nog meer EKC gevolg ware ook dik OK (smiley).
Warme oproep bij deze: mis dergelijke buitenactiviteiten zo weinig als mogelijk, je weet niet wat je mist. Ben je graag in de natuur, kajak je graag, zit je in een opwaartse leercurve of zit je in in een onderhoudniveau en vertoef je graag in authentiek (steeds recht voor de raap) en divers (je weet wel, vrouwen, mannen, oud, jong, luidruchtig of stiller, enzovoort)  gezelschap, steeds in voor een kwinkslag maar vooral voor plezier en bijstand in respectievelijke goede en kwade kajakmomenten, awel, be there next time!

(eco-) Dirk